Penzionerska tuga 

Komentar

Penzionerska tuga 

Piše: Miodrag Vlahović

Iz iskustva znamo da je kritikovanje opozicionih stranaka izuzetno nepopularno.

Razbija se, naime, “političko jedinstvo” i “svađamo se unutar crnogorskog bloka”!

Prva optužba je recidiv starih jednopartijskih vremena, kada je oponiranje mišljenju Partije bilo neoprostiva jeres. Druga je proizvod gotovo urođene potrebe za “sabornošću” i “jedinstvom”, od koje ni Crnogorci svih vjera i nacija nisu pelcovani.

Obje su manje značajne – za dobronamjerne i slobodne kritičare. Beznačajne, čak – a posebno kada se uzme u obzir ozbiljnost pitanja, tj. težina predvidljivih posljedica politike i odluka na koje se odnosi.

Zato je kod nas svaka kritika istovremeno i platforma za osudu, javnu i nejavnu, onog koji se usuđuje da kritikuje. Obično je praćena interpretacijama, u širokom dijapazonu malicioznosti, za koje bi nam trebalo bar dva ovakva teksta – samo da ih nabrojimo!

Sa tom mišlju, koja, dakle, ima i svoju “već viđeno” dimenziju, ali i iskustvo da je najbolje, zapravo, ne oobraćati pažnju na uvriježene crnogorske pizme i provincijalna podmetanja – da pređemo na stvar.

Dakle – crnogorska demokratska, građanska i evropska opozicija (to jest DPS i ES) je ovih dana donijela odluku koja može (pre)skupo da košta – i njih, partije i političare – ali i nas, sve građane Crne Gore.

Kao svoj primarni politički odgovor na opasnu i neodrživu ekstremno populističku konstrukciju PES – tzv. program “Euro model” – crnogorski opozicionari su izabrali priču o modelima za povećanje penzija!

Time su se, svjesno ili – sva je prilika – u nedostatku političke vizije i kuraži, opredijelili da legitimišu šarenu lažu o povećanju plata, koja nema, niti, u datim ekonomskim okolnostima, može imati utemeljenje i bilo kakve šanse za uspjeh.

Opozicionari se pravdaju da nude veće penzije jer sva istraživanja javnog mnijenja pokazuju da vjerni narod guta populističke pilule PES i slijepo vjeruje u piramidalne finansijske sheme i projekcije.

Time su opozicione partije – kojima se prvaci PES sada, pardon, otvoreno sprdaju zbog nekonzistentnosti – direktno legitimisale program “Euro model”, umjesto da ga jasno, odlučno i definitivno odbace.

DPS i ES su tako – žao nam je – postali saučesnici vladajućih partija, koje ih, ni zbog toga neće pozvati u koaliciju, kako su se (više puta i beznadežno uzaludno, naravno) nadali. Niti premijer Spajić ima takvu namjeru, niti relevantni subjekti međunarodne zajednice (prvenstveno u kontekstu EU) imaju plan da, na kraju, traže/dozvole da se DPS vrati u Vladu.

(Za ES je, kako se čini, nešto drukčija logika, ali o tome ako/kada to bude aktuelno. No, daleko je do tih murava …)

Igra opozicionara na penzionere, taj tradicionalno najvjerniji segment korpusa glasača, koji se, u izrazito minornom procentu, opredjeljuje da promijeni stranku/politiku za koje glasa, je nelogična. Naročito ako se uzme u obzir da u novim opozicionim programima (gotovo da) nema ni riječi poruke/ponude mladima i apstinentima. To je začuđujuće nelogično. I kratkovido.

Opozicija igra na penzionere, to je dio stanovništva kojem se primarno obraćaju?!

Tako se crnogorska politička kolotečina i idejna žabokrečina, o kojima smo (bez efekta, naravno) pisali u više navrata, nastavlja – i to u najdramatičnijim ekonomskim i političkim okolnostima.

Svi ozbiljni ekonomski stručnjaci, domaći i inostrani, svjesni privrednici i poslodavci ukazuju na neizbježne pogubne, upravo katastrofalne, posljedice neodgovornog ekonomskog plana koji M. Spajić promoviše neobičnom upornošću – bez obzira na apsolutno jasno vidljive i alarmantne znake nastupajuće inflacije.

Zašto se tome priključuje opozicija ostaje krajnje mutno i nejasno.

Vlastima se – i to je jasno – žuri da izbore pomjere za mart ili početak aprila – umjesto da budu u junu. Razlog je nadolazeći cunami cijena. Treba, prosto rečeno, prevariti glasače dok se ima para.

U toj namjeri im pomaže, sasvim otvoreno i bez imalo diplomatske distance, i sâmi šef Delegacije EU, ambasador Sattler, koji, istovremeno, ćuti (zbog, tobože, “diplomatske distance”!) o svim teškim problemima crnogorske političke zbilje – od uzurpiranog medijskog Javnog servisa, do političkih montiranih suđenja u kojima VDT Marković i aktuelna postavka u SDT brutalno i besprizorno krše i crnogorske zakone i Ustav, ali i međunarodne konvencije i evropska pravila.

Austrijski diplomata nas uvjerava da ne bi valjalo da izbori koincidiraju sa potpisivanjem Pristupnog ugovora?! Mart ili april, po novom “EU kalendaru”?

Oduševljenju u Vladi, sigurni smo, nema kraja. Ambasador Sattler zna što radi. Znaju to i opozicionari, ali im je pristup o kojem pišemo bitno smanjio šanse da povodom toga izreknu i jednu riječ kritike, ili da povedu ozbiljniju diplomatsku akciju, đe ih, naravno, čeka super-populističko pitanje-podvala: “a zašto ste vi protiv evropskih integracija?”

Na koje naša opozicija još nije smislila odgovor!

Ili, još gore, čeka ih mogući komentar: “Znači, priča premijera Spajića, kojom nas bombarduje, da DPS sarađuje sa Rusijom – ima smisla!” (Da, dobro ste pročitali!)

Posljedice takve situacije, u kojoj opozicija populističkim potezima “napada” populističku politiku NSD-PES vlade, umanjuje opozicionu šansu.

Ili, još gore, stvara predložak za situaciju, koju mnogi priželjkuju – da u post-izbornoj opoziciji bude samo tobože “nereformisani” DPS, kojoj je osnovni problem što je Milo Đukanović živ i na slobodi. Naravno. (I to ste dobro pročitali!)

Zato se opozicionoj egzibiciji sa povećanjem penzija ne može niko radovati, čak ni nedužni penzioneri.

I zato PES može biti vrlo zadovoljan. Spajić i kamarila su dobili veliki opozicioni poklon: opravdanje, saučesnika i budućeg sukrivca za ekonomski slom.

Ili će Crna Gora naći zlatnu žilu u Gornjem Polimlju, ili najkvalitetniju naftu ispod Durmitora? Pa će penzije biti još veće – čak i ako se ukine Fond PIO.

Ili u njoj – u našoj Crnoj Gori – bez obzira na našu slavnu posebnost i nesumnjivu izuzetnost, važe i nemilosrdno djeluju ekonomski i politički zakoni, kao i u svakoj drugoj balkanskoj populističkoj provinciji?