Miodrag Vlahović Foto: Mara Babović

Piše: Miodrag Vlahović

Dugujem iskreno izvinjenje Mariji Jovićević, zamjenici glavnog i odgovornog urednika @Pobjedacg, koja je postavila pitanja ambasadorici Rajnke u vezi situacije u njenoj zemlji, o postupcima administracije Donalda Trampa i o “čuvenoj” izjavi @USAmbMNE o “izvođenju tenkova na ulice”, poslije avgustovskih izbora 2020.

Drago mi je, zapravo, da imam kome da se izvinim – jer je vrlo bitno da u crnogorskom novinarstvu postoje ljudi koji se ne straše da postave prava pitanja pravim adresama, a ne samo da snishodljivo i inferiorno ponavljaju fraze i prazna retorička pitanja … Zaista je tragikomično da nam ambasadorica Rajnke @USEmbassyMNE objašnjava razvoj evropske agende (?!), a da je pri tome, novinari iz crnogorskih režimskih i drugih redakcija ne upitaju čemu je, na primjer, služio tzv. “Otvoreni Balkan” i zašto su i Crna Gora i zemlje Zapadnog Balkana izgubili četiri ili pet godina na jednu anti-evropsku zamisao i projekciju, koja je, pored ostalog, favorizovala interese režima u Srbiji … Gotovo svi (avgustovski) zvaničnici u Crnoj Gori su podržavali taj projekat, kao i mnogi uslužni “analitičari”, koji je, i u ime (i po tom pitanju inertne ambasadorice Rajnke) promovisao “regionalni” ambasador SAD Kristofer Hil, iz Beograda … Oproštajne prigode i intervjui Ambasadorice su zasluživali i koju riječ o toj višegodišnjoj promašenoj politici.

Naši političari i novinari se ponašaju kao prestrašeni domoroci

Potpuno je “logično” da ambasadorica @USAmbMNE u oproštajnim intervjuima i susretima iznosi svoje uvaženo mišljenje o perspektivama i šansama Crne Gore u kontekstu evropskih integracija (?!), kao da ima ikakve veze i uticaja na to, dok joj predstavnici avgustovske većine egzaltirano zahvaljuju na “podršci demokratskim procesima” (nedostaje samo hvalospjev iz Crkve Srbije, srpskih službi i Ambasade Rusije) – dok se, s druge strane, niko ne usuđuje da pita o katastrofalnoj situaciji u zemlji koju je predstavljala u Podgorici, o razvaljivanju NATO, o paktiranju sa Putinovom Rusijom, o intervencijama u stranim zemljama bez odluke Kongresa … Ni riječi o fašizaciji SAD, o ubistvima i maltretiranju građana od strane ICE maskiranih odreda, koji podsjećaju na SA formacije, o potpunom razvaljivanju američkih građanskih i demokratskih institucija! Ni potpitanje o Epstajnovim fajlovima, o skandaloznim izjavama i skarednom ponašanju stanovnika Bijele kuće! Ništa! Naši političari i novinari se ponašaju kao nekakvi prestrašeni domoroci, koje zadovoljava pet-šest šarenih đinđuva – tj. serija potpuno indisponiranih i praznih naklapanja gospođe ambasadorice, koje nemaju nikakve veze ni sa njenim mandatom, niti sa onim što je radila i što nije radila dok je bila u našoj zemlji (ni pitanje o ambasadoru Kristofeeu Hilu, takođe, niti o promjeni stava povodom učešće srpako-ruskih agenata i piona u vlasti) – uključujući, pardon, potpunu budalaštinu o izvođenju tenkova na ulice – koju nikada nije demantovala – jer zna da postoji i vrijeme i mjesto i sagovornik kojem je upravo to rekla … Logično je, zapravo, da malograđani i primitivci na vlasti tako doživljavaju inostrane diplomate – snishodljivo, ponizno i bezlično – ali je posebno loše da i novinari – i iz režimskih i iz “crnogorskih” redakcija – ne umiju i ne smiju da postave niti jedno konkretno pitanje koje ima veze sa obavezama i sadržinom mandata jednog ambasadora, ili o situaciji u zemlji koju predstavlja … Takva inferiornost i nekutura su upravo zastrašujući.