Poslanik Evropskog saveza Nikola Zirojević podnio je Specijalnom državnom tužilaštvu (SDT) krivičnu prijavu protiv ministra odbrane Dragana Krapovića, kao i protiv za sada nepoznatih službenih lica iz Ministarstva odbrane, Uprave policije, Agencije za nacionalnu bezbjednost i drugih državnih organa, zbog sumnje da su izvršili više krivičnih djela za koja se gonjenje preduzima po službenoj dužnosti.

U prijavi u koju je Analitika imala uvid navodi se da postoji osnov za sumnju da su počinjena krivična djela zloupotrebe službenog položaja, nesavjesnog rada u službi, eventualnog odavanja službene tajne, kao i druga krivična djela protiv službene dužnosti i pravnog poretka, čija bi konačna pravna kvalifikacija, kako se navodi, trebalo da bude utvrđena tokom izviđaja.

Sporno obraćanje ministra odbrane u Skupštini

Krivična prijava zasniva se na obraćanju ministra odbrane Dragana Krapovića tokom sjednice Skupštine Crne Gore održane 25. juna 2026. godine.

Zirojević ukazuje da je ministar tada javno iznosio informacije koje, prema sadržaju i nivou detalja, ukazuju na to da predstavljaju operativna saznanja i bezbjednosne procjene državnih organa, iako, kako se navodi, takvi podaci ne mogu biti predmet javnog saopštavanja ukoliko nijesu prethodno deklasifikovani ili objavljeni od strane nadležnih .

U prijavi se posebno ističe da je Krapović govorio o navodnoj ugroženosti direktora Uprave policije Lazara Šćepanovića, njegovom praćenju od strane organizovanih kriminalnih grupa, korišćenju dronova, bezbjednosnim procjenama koje se odnose na njegovo službeno vozilo, kao i da je poslanika Nikolu Zirojevića doveo u vezu sa informacijama za koje je tvrdio da ih posjeduju kriminalne organizacije.

“Postoji osnov sumnje da je prijavljeni prekoračio granice svojih službenih ovlašćenja i protivpravno raspolagao podacima do kojih je mogao doći isključivo vršenjem javne funkcije ili korišćenjem službenog položaja”, navodi se u prijavi Zirojevića.

Sporne tvrdnje o imovini poslanika

Poseban dio prijave odnosi se na izjave ministra o privatnoj imovini Nikole Zirojevića.

Navodi se da je Krapović u parlamentu iznosio tvrdnje o kupovini stana i garažnog mjesta, načinu finansiranja, tržišnoj vrijednosti nekretnine, navodnim pogodnostima pri kupovini i

Zirojević naglašava da ministar te informacije nije predstavljao kao političke ocjene, već kao činjenice zasnovane na provjerama i saznanjima kojima raspolaže.

U prijavi se ističe da, ukoliko su pojedini navodi bili suprotni javno dostupnim podacima koje je Zirojević prethodno objavio, otvara se pitanje da li su korišćeni službeni podaci ili su javnosti predstavljene netačne informacije kao službeno provjerene.

SDT da ispita porijeklo informacija

Jedna od ključnih tvrdnji prijave odnosi se na izjavu ministra Krapovića da raspolaže sadržajem komunikacije između Nikole Zirojevića i direktora Uprave policije Lazara Šćepanovića.

Kako se navodi, Krapović je u Skupštini izjavio da je Zirojević direktoru policije poručio da se “pripazi”, uz komentar koji se odnosio na službeno vozilo koje koristi.

Zirojević ističe da takva komunikacija nije bila javno dostupna, zbog čega smatra da SDT mora utvrditi: da li je komunikacija evidentirana u radu policije, ANB-a ili drugog državnog organa, po kom osnovu je ministar mogao imati pristup tim podacima, ko mu je eventualno omogućio pristup te da li je njihovo javno iznošenje bilo zakonito.

“Neophodno je utvrditi po kom pravnom osnovu je prijavljeni imao pristup tim podacima, ko mu ih je učinio dostupnim i da li je njihovo javno saopštavanje predstavljalo neovlašćeno raspolaganje podacima pribavljenim vršenjem službene dužnosti”, navodi se u prijavi Zirojevića, u koju je Analitika imala uvid.

Jesu li otkrivene informacije iz operativnog rada službi

U prijavi stoji i da je ministar javno govorio o podacima koji predstavljaju dio operativnog rada bezbjednosnog sektora.

Kao posebno sporne navode Zirojević izdvaja tvrdnje o procjeni ugroženosti direktora Uprave policije, metodama djelovanja organizovanih kriminalnih grupa, korišćenju blindiranog vozila “Maybach”, kao i navodnim operativnim saznanjima na osnovu kojih je ministar izvodio zaključke o bezbjednosnoj kompromitovanosti poslanika ES.

Prema prijavi, ukoliko su te informacije bile sadržane u službenim dokumentima ili bezbjednosnim procjenama, njihovo javno iznošenje moglo bi predstavljati nezakonito raspolaganje službenim podacima.

S druge strane, ukoliko Krapović nije raspolagao takvim informacijama, Zirojević smatra da SDT treba da utvrdi na osnovu čega su one predstavljene javnosti kao operativna saznanja.

Sumnja i na učešće drugih službenika

Prijava ne tereti isključivo ministra odbrane, pa Zirojević traži da SDT ispita da li su nepoznata službena lica iz Ministarstva odbrane, Uprave policije, Agencije za nacionalnu bezbjednost ili drugih institucija eventualno dostavila Krapoviću informacije kojima nije smio raspolagati ili koje nijesu smjele biti javno saopštene.

Prijava se odnosi se i na pritisak prema Zirojeviću tokom skupštinske rasprave.

On navodi da je Krapović prethodno iznosio tvrdnje kojima ga je dovodio u vezu sa organizovanim kriminalnim grupama, govorio o njegovoj privatnoj komunikaciji i imovini, najavljivao postupanje državnih organa, nakon čega je izgovorio rečenicu: “Nijeste Vi svjesni dokle sam ja spreman da idem.”

U prijavi se ocjenjuje da se ova izjava mora posmatrati u kontekstu cjelokupnog obraćanja ministra, te da je mogla biti shvaćena kao poruka da će, koristeći autoritet funkcije i mehanizme države, preduzimati dalje radnje prema poslaniku.

Zbog toga od SDT-a traži da ispita da li ovakvo postupanje sadrži elemente krivičnog djela ugrožavanja sigurnosti ili nekog drugog krivičnog djela za koje se gonjenje preduzima po službenoj dužnosti.

U prijavi se predlaže da Specijalno državno tužilaštvo: pribavi kompletan stenogram, audio i video zapis sjednice Skupštine od 25. juna; sasluša Dragana Krapovića, Nikolu Zirojevića i direktora Uprave policije Lazara Šćepanovića; od Ministarstva odbrane, Uprave policije i ANB-a pribavi podatke o tome da li su informacije koje je ministar iznio sadržane u službenim evidencijama ili operativnim izvještajima; izvrši provjeru pristupa bazama podataka koje se odnose na bezbjednosne procjene, imovinske podatke i druge relevantne evidencije, ali i da utvrdi da li su informacije koje su javno iznesene imale status službenih ili tajnih podataka.

Zirjević smatra da postoji osnov sumnje koji opravdava pokretanje izviđaja kako bi se utvrdilo da li je došlo do zloupotrebe službenog položaja, neovlašćenog raspolaganja podacima iz bezbjednosnog sektora i eventualne odgovornosti drugih službenih lica koja su mogla učestvovati u njihovom otkrivanju.