Durmitorski mrmoti i hramovi zla

Durmitorski mrmoti i hramovi zla

Piše: Sreten VUJOVIĆ

Čitam kolumnu jednog mladog čovjeka i  komentar na istu đe se pominje “Dan mrmota”,  kao pokušaj kritike nečega što bi mogla biti više „politička satira“ , nego ozbiljan  plan političkog preporoda Crne Gore, a  čime se (zlo)koriste samo „provjereni“ rušitelji Crne Gore, Demonkrate i URINI članovi, te vjerno crkovno stado (iliti bravi)  iz vrha aktuelne vlasti! Pri spomenu svega ovoga ne mislim na Vojvodu, jer on  od Garašaninovog „Načertanija“, preko Moljevićeve „Homogene Srbije“, Memoranduma SANU, do njegove inovacije u vidu „srpskog sveta“ i njegovog  surogata „Otvorenog Balkana“,  ima sve pripremljeno „na tacnu“ od strane  ruskih i srpskih obavještajnih službi i kvislinških uslužnika u posrnuloj Crnoj Gori! Sjećanje me vrati na druženja sa  Neđom, pokojnim bratom pjesnika, takođe pokojnog Mladena Lompara, koji  je volio, alegorijski opisujući političku situaciju (sada još drastičniju), da ispriča po mnogo puta ponovljenu priču o parenju durmitorskih mrmota!

Mrmoti (Marmota marmota) su autohtona i zaštićena vrsta sisara na Durmitoru! Prespavaju zimu 6-8 mjeseci. Ovi glodari su ključni dio ekosistema nacionalnog parka, a posjetioci ih često mogu vidjeti kako se sunčaju na stijenama u blizini kamenjara i livada, posebno u predjelima oko katuna i visočijih vrhova.

Naime, nakon dugog zimskog sna, prvi mrmot koji se  probudi, ras..zdi šapom prvoga do sebe, i tako nastaje opšta tučnjava. Kada se svi na taj način probude, idu do vode da se umiju. Onda se vrate u jazbinu da odspavaju još jednu “turu”; izvanjski svijet ne postoji! Prvi koji se probudi, nakon „produžene drijemke“ opet “ras..zdi” onoga do sebe šapom i nakon “domino efekta” prisilnog buđenja, uzajamnog mrmotskog „šamaranja“, svi opet idu na vodu da se umiju. Onda nastaje promiskuitetno parenje svakoga sa svakim (slično novoj “oslobodilačkoj” političkoj situaciji, avgustOvaca), sa tim što ne raspolažu tehnikom za pravljenje „eksplicitnih snimaka“, ne pare se sa priručnim rekvizitima, u vidu šampanjskih boca ili demidžana, niti sa jedinkama koje ne pripadaju vrsti! I sve tako do nove „sezone parenja“,  u kojoj su „nereproduktivni“  ostali samo mužjaci, isti koji su „greškom osjemenjeni“ od strane istorodnih srodnika! Jezička rodna ravnopravnost ih ne interesuje; primaran je govor „gestova“, seksualnih naravno!

NB. Tekst ima alegorijsko satrični karakter, pa je svaka sličnost sa mrmotima u ljudskom obliku isključiva greška onih koji su se ovđe prepoznali.